یار مفروش به دنیا

بسم رب الرفیق

با یکی از رفقا نشسته بودیم و داشت منو در امر خطیر ازدواج :) راهنمایی میکرد. بحث سر انتخابای عقلانی و سنجیده بود. اینکه بدونی واقعا توقع داری همسر آینده ات چه مدلی باشه و چه خصوصیاتی داشته باشه. تا بحث رسید به اینجا که گفت: مواظب باش یه چیزی که خیلی ها بهش دقت نمیکنند اینه که گاهی یه خصوصیت خاص رو روش زووم میکنن و میگن یا باید طرف اینو داشته باشه یا کلا رد! در حالی که ممکنه متوجه تبعات این خصوصیت نباشن. مثلا شما شاید دوس داری همسرت اکتیو باشه و دارای ارتباط عمومی بالا و پر انرژی و.. ولی فکر این رو هم نمیکنی که شاید همین اکتیو بودن مساوی با بی میلی نسبت به خانه داری باشه! در حالیکه خانه داری هم در اولویت هات باشه (فرضا). و شما وارد زندگی مشترک میشی و میبینی خیلی تبعات دیگه هم هست که اصلا بهش توجه نکردی و چه خصوصیات مهمتری بوده که ازش غافل بودی...

+
این عکس رو چند روز پیش دیدم، یاد این حرف رفیقم افتادم و وضع دینداری خودم! آره وضعیت دینداری! سفت چسیدیم به ظواهر دین و فقط نماز و دعا و روزه و... در حالیکه یادمون رفته دین یعنی درست زندگی کردن، بین مردم، با مردم، یه بخشی از این دین نماز و روزه و خمس و زکاته بقیش همین روزمرگی هاس که ما ازش غافلیم. دل میشکونیم، دروغ میگیم، جنس احتکار میکنیم و...
ما حتی آینده نگری هم نکردیم، خیال کردیم زندگی فقط این دنیاست. درحالیکه یه قسمت خیلی کوچک این عالم رو زندگی دو روزه ی دنیا تشکیل میده! و ما چه چیزهایی رو داریم از دست میدیم با رفتارمون.. به قول معروف هعیییییی...


پ.ن
یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود